ഡിസംബര്... എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട
മാസം... അതിന്റെ കുളിരിനാണോ, ഓര്മ്മകള്ക്കാണോ കൂടുതല് സുഖമെന്ന്
ചോദിച്ചാല് അറിയില്ല. എന്നാലും വല്ലാത്ത ഗൃഹാതുരത്വത്തിലേക്ക് അതെന്നെ
പതുക്കെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഓര്മ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
സുഖമുള്ള നനുത്ത നൊമ്പരം മനസ്സില് അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു. കരിങ്കല്ല് കൊണ്ട്
ചുമര് കെട്ടി ഏഴു താഴിട്ടു പൂട്ടിയ മനസ്സിനകത്തേക്കും ഈ
കുളിരെത്തുന്നുവെന്നോ..! സ്നേഹത
്തിന്റെ
പര്യായങ്ങള് വേദനയും, ഒറ്റപ്പെടലും, നഷ്ടമാവലും ആണെന്ന് മനസ്സിനെ
മുള്ളുകൊണ്ട് പോറി വരഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിട്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും എന്തിനതെന്നെ
തേടിയെത്തുന്നു..! ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിലും രണ്ടുതുള്ളി കണ്ണുനീര്
എഴുതിയിട്ടുണ്ടോ... നഷ്ടങ്ങള് ഓര്മ്മിപ്പിക്കുവാന് മാത്രമായി നീ..
ഡിസംബര്... എന്നിട്ടും ഞാന് നിന്നെ വെറുക്കുന്നില്ല. കാരണം ഈ നഷ്ടങ്ങള്
ഒക്കെ ഒരിക്കല് എന്റെ നേട്ടങ്ങള് ആയിരുന്നല്ലോ.....
